نخلی در چهار تکه (یک شعر)

 

نخلی در چهار تکه

 

 

١

 

سبز است

در درّه‌ای که انتها ندارد

در خاکی که نمک می‌زاید

در چشمانِ مسافر

 

٢

 

کلاغی نشسته

خرمایی سیاه در نوکش

درصبحی

که از کوه صدای گلوله می‌آيد.

 

٣

 

در سایه‌ی خنکی

تفنگ را تکیه داده

بر تنه‌ی نخل

و خواب هشت سالگی می‌بیند

درمحاصره‌ی سایه‌ها.

 

٤

 

هنوز باد می‌آید

نخل

با گیس‌های شلال

در باد ایستاده است

در دره‌ی محصور

 

 

 _{محمد باقر حاجياني}

_کاکی

_{٨  / ١ / ١٣٨٥}