نسیم

 

 

 

برسان باده که غم رو نمود ای ساقی

ای شبیخون بلا باز چه بود ای ساقی

...

بس که شستیم به خونآب جگر جامه­ی جان

نه از او تار به جا ماند و نه پود ای ساقی

 

 

 

گاهی اتفاق چند بار از انسان عبور می­کند.

مثل من که چند روز است میان این همه دختر جوان، خنده­رو و لجوج، دنبال نسیم می­گردم. گاهی فکر می­کنم برگشته بندرعباس، شعر بنویسد و برگردد.

نسیم مقصودی، دوست شاعر و دبیر سابق کانون ادبی دانشگاه، به راحتی چند ثانیه قدم برنداشتن تصادف کرد. به باور ما هم ربطی ندارد.